فرهنگ        0  698 reads

1) فرهنگ عمومی

نژاد
۱۹ ٪ نژاد این کشور را قبایل کپله، ۱۳ ٪ را باسا، ۱۰ ٪ را گربو، ۷ ٪ را گیو، ۷ ٪ را کرو و ۶ ٪ را مانو تشکیل می‌دهند.

زبان
زبان انگلیسی زبان رسمی لیبریا است که در کنار آن سایر زبان های بومی و قبیله‌ای نیز رایج است.

میزان با سوادی
 ۳۵ ٪ (تخمین ۱۹۸۵)

سنین تحصیل اجباری
(فرضاً) ۶ تا ۱۶ سال.

تعداد دانشگاه
۱ دانشگاه

یکی از آسیب های جامعه شناختی لیبریا آن است که در بعضی از محله‌ها از جمله Red Light Junction که فقیر ترین محله پایتخت است، مشکلات اجتماعی در رابطه با روسپیگری و استفاده از مواد مخدر وجود دارد.

ارتباطات

تعداد فرودگاه هاي مهم
53 فرودگاه

تعداد مشتركين تلفن هاي ثابت و همراه
6.900 اشتراك تلفن ثابت و 160.000 اشتراك تلفن همراه

تعداد كاربر هاي اينترنتي و كد اينترنتي كشور
1 هزار و lr.


2) ادیان و مذاهب

40 درصد از مردم لیبریا مسیحی، 20 درصد مسلمان و 40 درصد پیرو ادیان محلی هستند. همچنین در یک آمار دیگر دین ۶۳ ٪ لیبریایی‌ها، عقاید سنتی و قبیله‌ای و ۲۱ ٪ مسیحی و ۱۶ ٪ مسلمان است.


3) رسانه های گروهی

رسانه‌های لیبریا ازسوی شبکه ارتباطات لیبریا (LCN) وابسته به رییس جمهوری هدایت می‌شوند. LCN دارای یک شبکه تلویزیونی و دو شبکه رادیویی است. مطبوعات لیبریا نیز معمولا به این شبکه وابسته هستند. رادیو بین المللی فرانسه نیز در مونروویا تقویت می‌شود. هفت شبکه مطبوعاتی در لیبریا مشغول به کار هستند که سه شبکه دولتی و بقیه مستقل هستند. دو شبکه تلویزیونی وابسته به دولت و چندین ایستگاه رادیویی نیز در لیبریا به تولید و پخش برنامه می‌پردازند.
لیبریا دارای یک خبرگزاری به نام "خبرگزاری لیبریاً است.

ايستگاه هاي راديويي و تلوزيوني

ايستگاه هاي راديويي
اي ام 0، اف ام 7، موج كوتاه 2

ايستگاه هاي تلويزيوني
1 ايستگاه

4) گردشگری

سواحل شنی و پلاژهای اقیانوس اطلس، جزیره پروویدنس مونروویا، دریاچه پیسو- معدن بونگ باغ وحش توتوتا، محل معدن LAMCO از جمله دیدنی های این کشور است.

شهر هاى اين كشور

مونرویا MONROVIA
مونرویا با 421058 نفر جمعیت، پایتخت و شهر عمده ی لیبریاست که بر کرانه ی اقیانوس اطلس در دهانه ی رودخانه ی سنت پل قرار و بندر طبیعی مدرنی دارد. مرکز آموزش و فرهنگ کشور، محل دانشگاه لیبریا می باشد. مونرویا را به نام جیمس مونروئه رئیس جمهور آمریکا که از 1817 تا 1825 رئیس جمهور بود، نامیدند. این شهر که در 1822 یک محل بردگان آزاد شده بود از طرف ایالات متحده ساخته شد. مونرویا در کرانه غربی لیبریا در آفریقا قرار دارد. شعار عشق آزادی ما را به اینجا می آورد ( شعار ملی ) مردم 16 گروه نژادی عمده، که بیشتر باسا هستند.
ارتفاع از سطح دریا 23 متر در طول سال گرم و مرطوب، فصل بارندگی میان ماه مه و ماه اکتبر میزان ریزش باران سالانه 5200 میلی متر. مونروویا به وسیله بزرگراه کثیف و گاه اسفالته به بوبی، توبرمان بورگ و بوچان نان متصل گشته است. در جریان جنگ داخلی دهه 1950 خسارات فراوانی به شهر وارد آمد، اما بعدها دوباره سازی شد و در 1998 شرکت برق لیبریا روشنایی شهر را به عهده گرفت. فرودگاه در اسپریگز – پاین ایرفیلد در جنوب شرقی شهر قرار گرفته که برای سفرهای داخلی مورد استفاده است. تنها فرودگاه بین المللی لیبریا در فرودگاه بین المللی در 58 کیلومتری مونروویا قرار دارد. پروازهای مستقیم میان مونرویا و آبیجان ( ساحل عاج ) کوناکری ( گینه و پروازها به اروپا و ایالات متحده آمریکا ) باید متصل به این نقاط باشد.
فری پورت مونروویا در 1948 گشایش یافت، بندر با عمق بسیار آب در بندر در دهه 1960 آماده بهره برداری گشت در نتیجه اندازه کشتی ها بزرگتر و ظرفیت بندر مونروویا و بوچانان به مقیاس زیادی بیشتر شد و در نتیجه یکی از بزرگترین ناوگان های بازرگانی دنیا با بیش از 1600 کشتی گشت.
آموزش با مقایسه با بیشتر کشورهای آفریقا سطح باسوادی در لیبریا از سطح بالاتری برخوردار است. تحصیلات ابتدایی و متوسطه گسترش یافته با این حال تنها 50 درصد کودکان دوره ابتدایی می توانند به تحصیل ادامه دهند. در لیبریا دانشگاه لیبریا که در 1962 تأسیس شده بر اهمیت کشور افزوده و کالج تکنولوژی ویلیام و. اس توبمان و چند مؤسسه تربیت معلم و کالج پزشکی مونروویا تورینو می باشد.
پارک ها و تفریحگاه ها، بیرون و داخل مونرویا کرانه اقیانوس اطلس قرار دارد. و مونروویا تعدادی ساحل شنی مستعد شنا دارد که شامل ساحل شنی الن، ساحل شنی کنددجا، روستای تینکر و در دورتر ساحل شنی مارشال و محل ماهیگیری و فعالیت های ورزشی آبی و قایقرانی و ماهیگیری در رودخانه سنت پل. باغ وحش خصوصی مونروویا که پرندگان و جانوران گرمسیری و جنگلهای بارانی را نگهداری می کند. کمپانی معدنی بونگ در حدود 2 ساعت راه در شمال مونروویا می باشد. زمین های تنیس، گلف، استخر شنا و رستوران و کلوب تیراندازی در مونروویا فعال است.
موسیقی، رقص در مونروویا و لیبریا و دیگر شهرهای ساحلی دارای بار هنری سنتی آفریقایی و برخی از عناصر غربی است. بیشتر آلات موسیقی برپایه موسیقی لیبریا است که با آلات موسیقی زهی و سیمی و طبل است. موسیقی مدرن لیبریا تنها تحت تأثیر موسیقی آمریکایی نیست، باندهای بزرگ موسیقی غنا و و سییرالئون و موسیقی هند غربی و آمریکای لاتین می باشد. این نوع موسیقی از رادیو مونروویا شنیده می شود. در مونرویا کتابخانه ملی که 15000 جلد کتاب دارد و دیگر کتابخانه های لیبریا در پایتخت شامل کتابخانه کودکان سازمان یونسکو، یک کتابخانه تحقیقاتی که به وسیله سازمان اطلاعات اداره می شود و دانشگاه لیبریا، کتابخانه ای با 108000 جلد کتاب دارد.
پیش از جنگ داخلی تعداد گالری و مجموعه موزه ملی قابل توجه بود. در موزه ملی تعدادی ماسک و اشیاء دیگر که اینک در کالج دانشگاه کاتین گتون در سوآکوک، موزه های دیگر در مونروویا شامل موزه آفریقا و یک موزه دانشگاه لیبرا می باشد. برخی از هنرهای محلی شامل لسلی لومه و لاوسون اسور، کارهای استودیوهای خصوصی را نمایش می دهند.

 

View this article in PDF format Print article
Other articles in this category
جمهوري ليبريا در يك نگاه
جغرافيا
تاريخ
فرهنگ
اقتصاد
سياست
روابط با ايران
نظامي