توافق تل‌آویو و رباط برای اکتشاف نفت و گاز در نزدیکی الجزائر

تاریخ ۲۶ مهر ۱۴۰۰ - ۰۸:۵۶ | عنوان: شمال آفريقا


یک شرکت اسرائیلی به موجب امضای توافق‌‌نامه با مغرب، به دنبال اکتشاف نفت و گاز در نزدیکی مرزهای الجزائر است.


مقامات مغربی از امضای یک توافقنامه با یک شرکت اسرائیلی که به آن اجازه می‌دهد به طور انحصاری اقدام به اکتشاف نفت و گاز در منطقه صحرا واقع در نزدیکی مرز الجزایر نماید.

به نوشته پایگاه خبری «الجزائر۱»، به موجب این توافق‌نامه، شرکت اسرائیلی RATIO PETROLEUM خواهد توانست به مدت هشت سال که قابل تمدید نیز هست،  به مطالعه و اکتشاف نفت در این منطقه بپردازد.

بنا بر این گزارش، عملیات اکتشاف شامل آب‌های عمیق تا سه هزار متر در مساحتی کلی بالغ بر ۱۲۹ هزار کیلومتر مربع است. این توافقنامه به شرکت مذکور اجازه می‌دهد تا به سوی مرزهای الجزائر از طریق اراضی اشغالی منطقه صحرا و کلیه مناطق نسبتاً نزدیک به مکانهایی که گاز و نفت در الجزایر واقع شده است، پیشروی کند.

به نوشته «عربی پست»، این شرکت اسرائیلی که توافقنامه مذکور را با دفتر ملی هیدروکاربورات و معادن مغرب امضا کرده، منتظر چراغ سبز وزیر انرژی و معادن مغرب برای اجرای این قرارداد است. 

از سوی دیگر، دولت مغرب اعلام کرده که دو توافقنامه دیگر با رژیم صهیونیستی در زمینه خدمات هوایی، فرهنگ و ورزش امضا خواهد کرد.

وبگاه مغربی «فبرایر» نیز از آمادگی رباط و تل‌آویو برای امضای توافق‌نامه‌های همکاری در زمینه دفاع و تاسیس صنایع تسلیحاتی در داخل مغر با همکاری رژیم صهیونیستی خبر داد.

این توافق‌نامه‌ها به مغرب اجازه خواهد داد تا زرادخانه تسلیحاتی و نظامی خود را پهپادهای انتحاری اسرائیلی مجهز سازد.

از زمان عادی‌سازی روابط مغرب و رژیم صهیونیستی، روابط دو طرف به صورت قابل ملاحظه‌ای توسعه یافته است.

از سوی دیگر اسرائیل نیز آماده است تا پیشنهاد امضای توافق‌نامه تأمین گاز طبیعی برای مغرب برای تامین نیازهای بازارهای آن، به عنوان جایگزینی برای گاز الجزایر را به رباط ارائه کند.

این در حالی است که از اوایل شهریور گذشته با بالاگرفتن تنش‌ها میان الجزائر و مغرب، روابط دیپلماتیک دو کشور قطع شد و الجزائر اعلام کرد  که این تصمیم را در پاسخ به سیاستهای یکجانبه مغرب اتخاذ کرده است.

وزیر خارجه الجزائر تصریح کرد: «حاکمان کنونی مغرب در توهم خودمختاری جعلی در صحرای غربی به سر می‌برند... پادشاهی مغرب تعهدات خود مبنی بر برگزاری همه‌پرسی را کنار گذاشته است.مغرب تنها کشور عربی در شمال آفریقاست که با عضویت اسرائیل به عنوان عضو ناظر در اتحادیه [آفریقا] موافق کرده است».

روابط میان این دو کشور چندین دهه است که به دلیل پرونده‌های مرزهای زمینی و منطقه مورد منازعه صحرای غربی با تنش‌های و اختلافات زیادی همراه است.

 از سوی دیگر الجزائر، مغرب را به حمایت و پشتیبانی از گروه جدایی طلب «الماک» در منطقه «القبائل» که از نظر الجزائر، یک گروه تروریستی است، متهم می‌کند.

مقامات الجزائر می‌گویند که دو گروه الماک و «رشاد» در پشت پرده آتش‌سوزی‌های اخیر در منطقه القبائل قرار دارند و الماک عامل اصلی قتل و آتش زدن یک جوان به نام «جمال بن اسماعیل» است.

شورای عالی امنیت الجزائر یک هفته پیش از قطع روابط دیپلماتیک با رباط، طی نشستی اعلام کرد که گروه الماک از برخی طرف‌های خارجی بویژه مغرب و رژیم صهیونیستی حمایت و پشتیبانی دریافت می‌کند. لذا اقدامات خصمانه مکرر  مغرب علیه الجزایر مستلزم بازنگری روابط بین دو کشور و تشدید نظارت امنیتی در مرزهای غربی است.

 پیش از این، نیز رسوایی نرم‌افزار جاسوسی پگاسوس روی داد که بنا بر تحقیقات بین المللی، الجزایر بزرگترین هدف این برنامه بود. در فهرست ۵۰،۰۰۰ نفری که تحت جاسوسی قرار گرفتند؛ ۶۰۰۰ الجزایری از جمله شخصیت‌های سیاسی و نظامی ،روزنامه‌نگاران و تجار این کشور نیز وجود داشتند.

به نوشته روزنامه فرانسوی لوموند که یکی از طرف‌های این تحقیقات بود، مقامات مغربی که برنامه جاسوسی اسرائیل را به دست آورده بودند، الجزائر را تحت نظارت دقیق قرار داده بودند.

این در حالی بود که هنوز الجزائر، مغرب را به دلیل اقدام سفیر این کشور در سازمان ملل متحد که با ارائه یادداشتی به کشورهای غیرمتعهد، خواستار به رسمیت شناختن حق تعیین سرنوشت مردم القبائل در شمال الجزائر شده بود، نبخشیده بود. این اقدام در واقع اتخاذ گامی رسمی از سوی مغرب در حمایت از جدایی‌طلبان در این منطقه بود. به همین دلیل، مقامات الجزایر خواستار توضیح رسمی در این خصوص شدند، اما مغرب به سکوت بسنده کرد.

الجزائر همچنین اقدام مغرب در میزبانی وزیر خارجه رژیم صهیونیستی و دادن اجازه به او برای اظهارنظر خصمانه علیه الجزائر را به شدت محکوم  و در خصوص آن‌چه که در خفا در این زمینه در جریان است، ابراز نگرانی کرد.

تمامی این رویدادها بر روابطی که پیش از این نیز از تنشی مزمن رنج می برد، تأثیر گذاشت. زیرا بر کسی پوشیده نیست که ارتباط زمینی بین دو کشور از سال ۱۹۹۴ قطع شده است و مبادلات تجاری و دیگر روابط بین این دو کشور بزرگ همچنان در حاشیه قرار داشت.





نوشته‌ای از موسسه مطالعاتی و تحقیقاتی آفران - آفریقا و ایران
http://www.afran.ir

نشانی این صفحه :
http://www.afran.ir/modules/news/article.php?storyid=108224